เคยไหมครับ ที่เรากลัวที่จะสูญเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตไป
ไม่อยากสูญเสียคนที่รักไป ไม่อยากสูญเสียสัตว์เลี้ยงที่รัก ไม่อยากสูญเสียทรัพย์สมบัติเงินทองที่หามาได้ ไม่อยากสูญเสียลาภยศสรรเสริญที่สั่งสมมา ไม่อยากสูญเสียของรักของหวงไป
ถ้ามองดูแล้ว พอจะพูดได้ว่าสิ่งที่เราไม่อยากสูญเสียไปก็คือ สิ่งที่เราให้คุณค่ามากที่สุดในชีวิตนั่นเอง คำถามก็คือ เราให้อะไรมีค่าที่สุดในชีวิตของเรา ลองนั่งใคร่ครวญสักครู่ครับ … อะไรกันนะที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉัน หากเราจะช่วยคิดคือ
พระคัมภีร์ได้บันทึกว่า แม้เราจะได้สิ่งของทั้งโลกแต่ต้องสูญเสียชีวิตจะมีประโยชน์อะไร
ลก. 9:25 -เพราะถ้าผู้ใดจะได้สิ่งของสิ้นทั้งโลกแต่ต้องเสียตัวของตนเองหรือถูกทิ้งเสีย ผู้นั้นจะได้ประโยชน์อะไร
แต่อย่ากลัวที่จะรู้ความจริงคือว่า ทุกสิ่งในโลกจะเสื่อมสลายไป เว้นเสียแต่สิ่งซึ่งถาวรนิรันดร์เท่านั้นที่คงอยู่
1ยน. 2:17 -และโลกกับสิ่งยั่วยวนของโลกกำลังผ่านพ้นไป แต่ผู้ที่ประพฤติตามพระทัยของพระเจ้าก็ดำรงอยู่เป็นนิตย์
เป็นไปได้ไหมว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ชีวิตนั่นเอง เพราะมีทุกอย่างที่กล่าวมา แต่เรากลับเสียชีวิตไป
แล้วเราจะรักษาชีวิตของเราได้อย่างไร?
ยน. 3:16 -เพราะว่าพระเจ้าทรงรักโลก จนได้ทรงประทานพระบุตรองค์เดียวของพระองค์ที่บังเกิดมา เพื่อผู้ใดที่เชื่อในพระบุตรนั้นจะไม่พินาศ แต่มีชีวิตนิรันดร์
ขอบคุณพระเจ้าที่ส่งพระเยซูคริสต์มาเพื่อช่วยให้เราได้รับชีวิตใหม่ และไม่ต้องตายครั้งที่ 2 คือนรกบึงไฟ แต่ได้รับชีวิตนิรันดร์
และพระเยซูคริสต์ ทรงตรัสว่า
ยน. 11:26 -และผู้ใดที่มีชีวิตและเชื่อในเราจะไม่ตายเลย เจ้าเชื่ออย่างนี้ไหม"